Familie Reuver terug in Belt-Schutsloot

Op het terrein van de Nederlandse Caravan Club (NCC) aan de Vaste Belterweg in Belt-Schutsloot zit Bert Reuvers voor de caravan. Samen met zijn vrouw Corrie en kleinzoon Sem is hij aan het kamperen in Belt-Schutsloot. Bert heeft in zijn jeugd gezeild op de Beulakerwiede en vijftig jaar geleden stond hij op camping De Polle in Belt-Schutsloot. Voor Bert is het een gevoel van nostalgie nu hij weer terug is.
“Vroeger stonden wij bij boer Bakker op de Ronduite op de camping. Ik heb in die tijd veel gezeild. Ik weet nog dat hij zelf een soort van steiger had gemaakt, heel provisorisch met wat planken op palen. Ik kon nog niet zo goed zeilen en zeilde zo dwars door de steiger heen. Mijn vader en oom stonden erop en vielen in de ‘prut’”, vertelt Bert lachend.
Hij heeft vooral veel goede herinneringen aan dit gebied. “Om op de Polle te komen werd onze caravan met een platbodem naar de camping gevaren over het meer. Rondom het meer was alleen het haventje van Slagter. Nu zie ik dat het meer omringd is met jachthavens en dat het een caravangebied is. Dat was vroeger niet zo. Qua beleving is het nu een stuk minder. Het rustiek gebied is behoorlijk veranderd. Er zijn nu veel meer mensen die hier genieten. Vroeger gingen wij altijd bij café Slagter een gehaktbal eten. Gisteren kwamen wij hier op de camping aan en zijn eerst naar het café gegaan, dat nu De Waterlelie heet, en nog steeds hebben ze daar die lekkere gehaktballen.”
Niet alleen de gehaktballen probeert Bert opnieuw. Ook gaat hij weer zeilen. “Bij de camping op de Ronduite gaan wij een zeilboot huren. Ik wil het weer proberen. Als er maar niet te veel wind staat; een beetje spelevaren.”
Bert en zijn vrouw Corrie hebben al op verschillende NCC-terreinen gekampeerd. “Als het een beetje mooi weer is, halen wij de caravan uit de stalling. Van april tot half oktober zijn wij op pad. Wij hebben geen seizoensplaats, maar een zwerfabonnement. Dat houdt in dat wij maximaal achtentwintig dagen achter elkaar op een terrein mogen staan. Elk gebied heeft zijn schoonheid, dat is het leuke van kunnen wisselen. Er zijn meer dan twintig terreinen door heel Nederland en wij hebben ze nog niet allemaal gezien. In ieder gebied heeft de bevolking ook zijn eigen gewoontes. In het noorden zijn de mensen wat stugger dan in Brabant en Limburg. Wij wonen in Apeldoorn en ik ben opgegroeid in Amsterdam. Ik trek mij niet zoveel aan van anderen.
Dit seizoen hebben wij in Vledderveen en in Callantsoog gestaan en nu zijn wij hier. Het terrein is prachtig. Vergeleken andere campings is het hier lekker rustig met heerlijke ruimte plaatsen. Het is een camping van mensen die al lang kamperen en trekken. Er zijn meer mensen die kleinkinderen op bezoek hebben. Sem is nu hier. Het is een sportief jochie, net als opa. Straks gaan wij met z’n drieën varen.”
In de caravan zijn Corrie en Sem bezig met de voorbereidingen voor de vaartocht. Corrie is blij met de hulp van de dertienjarige Sem. “Hij is rustig en lief en heeft geholpen met boodschappen doen en met de broodjes smeren. Vanavond gaat hij voor ons pannenkoeken bakken.” Sem vind dat geen probleem. “Thuis zijn wij met z’n drieën en op zondag is het kookdag. Dan doen wij ieder of het voorgerecht, of hoofdgerecht of nagerecht en dat wisselt iedere week. Ik vind koken heel erg leuk”, vertelt hij enthousiast.
Oma Corrie vult aan: “Opa kookt nooit, maar dat vind ik ook wel zo fijn. Hij is weer een goede gastheer. Ik kook graag hoor; schortje voor, wijntje erbij. Dat is leuk.”
Koken daar is de familie Reuvers nog niet aan toe. Eerst in de boot varen; De Wieden in.