Maaien in de Otterskooi

“Er is bij Natuurmonumenten altijd wel wat te doen”, concludeert Jan Kleene. Hij is vrijwilliger in de ‘oneven-club’ – de groep die de dinsdagen in de oneven weken besteedt aan vrijwilligerswerk bij Natuurmonumenten in De Wieden. Deze keer is de Grote Otterskooi zijn werkplek. De paden en zitwallen van de negen kooien daar moeten gemaaid worden.

Een mooiere werkplek is nauwelijks denkbaar. Vanuit de Ronduite varen de vrijwilligers de Beulakerwijde over naar de eendenkooi bij Dwarsgracht. De Grote Otterskooi is een excursiekooi, er vinden geen activiteiten met eenden meer plaats. “Hier wordt niet meer gevoerd, en eenden gaan naar een plek waar voer is”, vertelt medewerker Roelof de Jonge van Natuurmonumenten. De organisatie wil de oude stukken natuur wel in stand houden en daarvoor moet werk verzet worden. Om te voorkomen dat de kooi overwoekerd raakt, worden daarom de paden en zitwallen twee keer per jaar gemaaid. “Zitwallen zijn plekken waar de eenden kunnen zitten. Ze zwemmen wel veel, maar willen ook graag even op de kant zitten om bijvoorbeeld hun veren te poetsen.”

Wanneer je dat een jaar niet zou maaien, vind je daar niks meer van terug, zegt De Jonge. “Het is hier vochtig, dus de boel groeit altijd.” Begin juni en eind augustus gaan medewerkers en vrijwilligers daarom de natuur in voor onderhoud. “We zijn dan echt de hele dag bezig, ik betwijfel zelfs of we het vandaag redden.” Zo’n vijf hectare wordt gemaaid – en dat is dan ook het meeste werk dat in de kooi zit. Die is net gerestaureerd en de rietschermen (die de kooiker aan het zicht van de eenden onttrekt)  zijn nieuw. “Die gaan wel tien jaar mee en daarna moet je de situatie weer onderhouden.”

Daarvoor maakt Natuurmonumenten veelal gebruik van vrijwilligers, waar Kleene er dus een van is. “We doen iedere week weer wat anders. Die variatie is heel mooi”, vindt de voormalige vrachtwagenchauffeur. “Het zijn altijd wel leuke klusjes en we hebben een gezellige groep. Voor mij is het een mooie afleiding. Thuis zitten is niets voor mij.”

Kleene kwam via zijn buurman terecht bij Natuurmonumenten. “Wij doen heel veel samen. Hij zei een keer tegen me: ‘ga maar mee en als je het leuk vindt, dan blijf je’. En ik ben dus gebleven. Het is een soort club bij Natuurmonumenten, vind ik: iedereen wil iedereen helpen.”

Ook interesse in vrijwilligerswerk in de natuur met De Wieden als werkplek? Mail dan naar r.brouns@natuurmonumenten.nl voor meer informatie.